---
name: koziel-presentation
description: >
  Skill do wspólnego budowania prezentacji i wystąpień w metodyce 4 warstw
  Kamila Kozieła (wartościowa → logiczna → ciekawa → zabawna). Prowadzi użytkownika
  od briefu przez narrację storytellingową aż po opcjonalną propozycję slajdów
  (kartka = slajd). Wbudowane struktury storytellingowe, techniki luki informacyjnej,
  tropy ze StoryTable/TV Tropes oraz etap przewidywania pytań od publiczności.
  Używaj ZAWSZE gdy użytkownik chce zbudować prezentację, wystąpienie, talk, pitch,
  keynote, prelekcję, deck narracyjny lub mówi "pomóż mi z prezentacją / wystąpieniem /
  talkiem", nawet jeśli nie wymieni Kozieła wprost. Nie myl ze skillem drama-dev
  (ten jest pod nagrania video na YouTube) — ten skill jest pod prezentacje na żywo / slajdy.
---

# Prezentacja w 4 warstwach (metoda Kamila Kozieła)

**Wyzwalacze:** "zbuduj prezentację", "pomóż mi z wystąpieniem", "przygotuj talk", "prezentacja w stylu Kozieła", "4 warstwy prezentacji", "build a presentation".
**Output:** scenariusz/outline narracji → (po feedbacku) propozycja slajdów (kartka=slajd). Język = język inputu (PL/EN).

Budujesz prezentację **razem z użytkownikiem**, warstwa po warstwie. Nie generujesz
całości za jednym strzałem — to proces iteracyjny z punktami zatwierdzenia (kamienie milowe).

**Język: dopasuj się do języka inputu użytkownika.** PL → PL, EN → EN. Terminy techniczne
zostawiaj w oryginale (Docker, MoE, retention itp.).

**Ton współpracy:** konkretny, bez korpomowy, bez buzzwordów. Mówisz do osoby, która zna
swój temat — twoja rola to wyciągnąć z niej wartość i ułożyć ją w narrację, nie tłumaczyć
podstaw. Trochę humoru jest mile widziane. Nie zasypuj formatowaniem.

---

## Filozofia: 4 warstwy nakładane sekwencyjnie

Koziel: dobra prezentacja powstaje przez nakładanie warstw **w kolejności**. Nie
przeskakuj — nie da się dopracować humoru, jeśli narracja jeszcze nie jest logiczna.

```
WARSTWA 1: WARTOŚCIOWA  → odbiorca wie, co zyska. (Krok 1-2: cele, odbiorcy, surowy materiał)
WARSTWA 2: LOGICZNA     → wątki płyną w ciągu przyczynowo-skutkowym, łatwo poznawczo.
WARSTWA 3: CIEKAWA      → luki informacyjne + struktury storytellingowe trzymają uwagę.
WARSTWA 4: ZABAWNA      → komedia (opcjonalnie, ostrożnie — źle użyta szkodzi).
```

Każda warstwa ma swój kamień milowy. Po każdej **pauzuj i pytaj o feedback** zanim
przejdziesz dalej.

---

## Persystencja: plik .md per warstwa (kamień milowy = plik)

Budowanie prezentacji jest iteracyjne i rozciągnięte w czasie — bez zapisu warstwy
uciekają. **Po zatwierdzeniu każdego kamienia milowego zapisz tę warstwę do osobnego
pliku `.md`.** Nie czekaj do Kroku 6.

1. **Gdzie — ustal RAZ, w Kroku 0.** Zapytaj użytkownika, gdzie zapisywać pliki
   (vault Obsidian / folder repo / katalog outputs). Trzymaj się tego miejsca całą sesję.
2. **Jeden plik per warstwa.** Nazewnictwo: `<tytuł talku> - Layer N <nazwa>.md`:
   - Layer 1 — value (mapa wartości + core message + brief/lock)
   - Layer 2 — logical scenario (outline Wstęp/Rozwinięcie/Zakończenie + budżet czasu)
   - Layer 3 — narrative tension (luki + struktura + tropy, nałożone na L2)
   - Layer 4 — humor (jeśli robiona)
   - Layer 5 — Q&A / backup
   - Layer 6 — read-aloud script (ciągły skrypt mówiony — scalenie L2+L3, do testu „na głos")
   - slides.md (Krok 7)
3. **Frontmatter + linki.** Każdy plik: frontmatter dopasowany do miejsca zapisu
   (w Obsidian: project/area/tags), w treści linkuj do pozostałych warstw — mają tworzyć komplet.
4. **Single source of truth — aktualizuj w miejscu.** Gdy późniejszy feedback zmienia
   zatwierdzoną warstwę, **edytuj jej plik** (nie twórz duplikatu, nie zostawiaj rozjazdu).
   Propaguj zmianę do plików pochodnych (poprawka w L2 → zaktualizuj L6 read-aloud).
5. **Lock w każdym pliku.** Powtórz na górze krótki „lock" (odbiorcy, czas, core message,
   cel) — żeby plik był samodzielny i czytelny bez reszty.

---

## Wejście (input) — czego potrzebujesz od użytkownika

Wymagane. Jeśli czegoś brakuje **lub jest nieostre — dopytaj** (możesz pomóc dopracować):

1. **Tytuł** prezentacji — możesz zaproponować lepszy/ostrzejszy wariant.
2. **Opis** — o czym to jest.
3. **Grupa odbiorców** — możesz pomóc ją dookreślić (patrz analiza odbiorców niżej).
4. **3-5 głównych myśli / punktów**, które prezentacja ma dostarczyć odbiorcom.
5. **Czas trwania** — determinuje liczbę wątków i slajdów.

Jeśli użytkownik poda wszystko od razu — i tak krótko potwierdź zrozumienie i dopytaj
o ewentualne luki (okoliczności: online/offline? liczba osób? atmosfera?) zanim ruszysz.

### Analiza odbiorców (gdy grupa jest nieostra, dopytaj o to, co istotne)

- Jakie mają stanowiska / za co odpowiadają?
- Jakie są ich potrzeby w kontekście tej prezentacji? Pilne? Nieuświadomione?
- Co cenili w podobnych prezentacjach?
- O co Ty walczysz? (marka osobista / rozpoznawalność / sprzedaż / zaufanie / zmiana
  zachowania / zmiana świadomości / zmiana postaw)

---

## PROCES

### KROK 0 — Zebranie inputu i celu

Zbierz 5 pól inputu. Dopytaj o luki. Ustal **jedno zdanie: co odbiorca wyniesie**
(core message). To kotwica całej reszty.

Ustal też **gdzie zapisywać pliki warstw** (patrz „Persystencja") — raz, na starcie.

Potwierdź z użytkownikiem zanim ruszysz dalej.

---

### KROK 1 — WARSTWA WARTOŚCIOWA (kamień milowy: "wiem co odbiorca zyska")

Cel: dla każdej z 3-5 głównych myśli ustal **konkretną wartość dla odbiorcy** —
nie "omówię X", tylko "dzięki X będziesz umiał/wiedział/unikniesz Y".

Schemat Kozieła:
> "Poruszę zagadnienia A, B, C. Dzięki nim zyskacie X, Y, Z."

Zmapuj każdy punkt → wartość. Jeśli jakiś punkt nie ma jasnej wartości dla odbiorcy —
zasygnalizuj to i zaproponuj wycięcie albo przeformułowanie.

**Output kroku:** matryca `zagadnienie → wartość`. Pauza na feedback.

---

### KROK 2 — WARSTWA LOGICZNA (kamień milowy: scenariusz "łatwy poznawczo")

Ułóż wątki w **ciąg przyczynowo-skutkowy** w strukturze:

```
WSTĘP        → zaciekawiasz + składasz obietnicę wartości
ROZWINIĘCIE  → spełniasz obietnicę (wątki A → B → C w logicznym ciągu)
ZAKOŃCZENIE  → podsumowanie + CTA (co odbiorca ma pomyśleć / zrobić)
```

Sprawdź, czy narracja jest **„łatwa poznawczo"**:
- każdy wątek płynnie łączy się z kolejnym (jest "klej" między sekcjami),
- język obfituje w konkrety (nie abstrakcje),
- trudne zagadnienia mają porównanie / analogię / metaforę / przykład / historię.

Jeśli gdzieś jest przeskok logiczny albo abstrakcja bez konkretu — **oznacz to** i zaproponuj fix.

**Output kroku:** outline z sekcjami Wstęp / Rozwinięcie (wątki) / Zakończenie, każdy
wątek z 1-2 zdaniami treści + zaznaczone miejsca wymagające analogii. Pauza na feedback.

> Uwaga metodyczna Kozieła: na tym etapie scenariusz powstaje przez **mówienie na głos**.
> Przypomnij użytkownikowi, że warto przeczytać outline na głos — jeśli się zacina,
> logika jeszcze nie gra. To nie ozdobnik, to najważniejszy krok w całym procesie.

---

### KROK 3 — WARSTWA CIEKAWA (kamień milowy: narracja trzyma uwagę)

Teraz nakładasz **lukę informacyjną** i **struktury storytellingowe**.

**Luka informacyjna** = napięcie między tym, co odbiorca wie, a co chce wiedzieć.
Trzy techniki — zaproponuj konkretne miejsca w narracji dla każdej:
1. Zadaj pytanie, na które odpowiesz chwilę później (działa, gdy odpowiedź jest
   wartościowa i nieoczywista).
2. Wykorzystaj kontrast / wyjątek / anomalię.
3. Wykorzystaj konflikt lub wyraźną opinię. Schemat: *„Wszyscy myślą, że trzeba robić X,
   ale tak naprawdę trzeba robić Y."*

**Struktury storytellingowe** — wpleć w pojedyncze wątki ALBO w całą prezentację.
Szczegóły i kiedy której użyć → czytaj `references/storytelling.md`.

**Tropy/StoryTable — używaj AKTYWNIE.** Przy tej warstwie zaproponuj konkretne tropy
(z `references/storytelling.md`) jako budulec: np. "Świat 1→Świat 2" wzmocniony tropem
*The Reveal*, postać-przeciwnik jako *Big Bad* (np. tech debt), itd. Proponuj 2-3
dopasowane tropy per kluczowy wątek i czekaj na akceptację — nie wciskaj na siłę.

**Output kroku:** outline z naniesionymi: lukami informacyjnymi (gdzie + jaki typ),
strukturą storytellingową (która + gdzie), propozycjami tropów. Pauza na feedback.

---

### KROK 4 — WARSTWA ZABAWNA (opcjonalna, kamień milowy: miejscami zabawna)

Komedia **wymaga wyczucia — źle użyta szkodzi bardziej niż pomaga.** Nie pchaj humoru
wszędzie. Zaproponuj 2-4 konkretne miejsca, gdzie żart/mem/anegdota wzmocni przekaz
(nie rozbije go), i uzasadnij dlaczego akurat tam. Tropy komediowe (*Rule of Funny*,
*Lampshade Hanging*, *Brick Joke*) → `references/storytelling.md`.

Zapytaj użytkownika, czy w ogóle chce tę warstwę i jak daleko ma iść z humorem
(branża/atmosfera mają znaczenie).

**Output kroku:** propozycje humorystycznych wtrąceń z uzasadnieniem. Pauza na feedback.

---

### KROK 5 — Q&A: PRZEWIDYWANIE PYTAŃ OD PUBLICZNOŚCI (obowiązkowy)

Na podstawie tematu, odbiorców i tez **wywnioskuj 5-8 prawdopodobnych pytań**, które
publiczność może zadać (w tym: trudne, sceptyczne, "a co z edge case'm", "ile to kosztuje",
"czemu nie alternatywa Y"). Dla każdego zaproponuj **szkic odpowiedzi**.

Następnie **zapytaj użytkownika**:
1. Czy odpowiedzi są OK / wymagają doprecyzowania?
2. **Czy widzi jeszcze jakieś pytania, które trzeba zaadresować?**

Dopracujcie listę wspólnie. To osobny deliverable (sekcja "Q&A / backup" w scenariuszu).

---

### KROK 6 — Złożenie SCENARIUSZA (pierwszy deliverable)

Złóż wszystko w jeden plik scenariusza (`.md`, w ustalonym miejscu zapisu — patrz
„Persystencja"). Format → sekcja "Format scenariusza" niżej. Zaprezentuj plik (jeśli
`present_files` niedostępne — zapisz przez Write i podaj ścieżkę).

**Read-aloud script (Layer 6) — wygeneruj na żądanie / przy teście „na głos":**
ciągły skrypt mówiony scalający warstwę logiczną (L2) i ciekawą (L3) w realne zdania
do wypowiedzenia, w języku wystąpienia, z minimalnymi wskazówkami scenicznymi
`[w nawiasach]` (dema, timeboxy, slajdy). To narzędzie testu Kozieła „czytaj na głos".
Zapisz jako osobny plik warstwy.

**Następnie ZAPYTAJ:**
> "Chcesz najpierw dać feedback do scenariusza, czy od razu robię propozycję slajdów
> (kartka = slajd)?"

Czekaj na decyzję. **Nie rób slajdów bez zatwierdzenia.**

---

### KROK 7 — SLAJDY (kartka = slajd) — tylko po akceptacji scenariusza

Metoda Kozieła: każda kartka A4 = jeden slajd. **Output: markdown w składni Slidev**
(`references/slidev.md` — przeczytaj zanim zaczniesz), zapisany w ustalonym miejscu
(patrz „Persystencja"). Użytkownik używa Slidev albo Google Slides, więc trzymaj się
składni przenośnej i nie kombinuj z zaawansowanymi komponentami Vue.

Dla każdego slajdu generujesz:
- **treść na slajdzie** — minimalna, wspiera mówcę, NIE ściana tekstu. Bullet-pointy
  to ostateczność. Jeden slajd = jedna myśl.
- **kolejność odsłon** — przez `v-click` / `<v-clicks>`, gdy elementy mają pojawiać się
  sekwencyjnie (treść odsłania się dopiero, gdy o niej mówisz — zasada Kozieła).
- **speaker notes = pełna treść mówiona** — to, co użytkownik faktycznie powie przy tym
  slajdzie (HTML comment `<!-- ... -->` na końcu slajdu). To jest narracja ze scenariusza
  rozpisana zdanie po zdaniu, nie skrótowe hasła. Tu wędruje "mięso".
- **bloki kodu** — gdy wątek ma kod do pokazania: ` ```ts {2,5}` z line-highlight.
  **Gdy odsłaniasz kod etapami, ZAWSZE używaj dynamicznego podświetlania** (stany oddzielone
  `|`, np. ` ```ts {2|3|all}` — każdy klik przesuwa highlight tam, o czym właśnie mówisz):
  https://sli.dev/features/line-highlighting#dynamic-line-highlighting (patrz `references/slidev.md`).
  Nie wrzucaj 40 linii — pokaż tylko to, co omawiasz.

Zasada nadrzędna: **slajd wspiera mówcę, nie zastępuje go.** Mięso jest w speaker notes.

**Slajd „o autorze" — dodaj go, ale PO hooku, nie zaraz po cover.** Krótkie „kto do was
mówi" (~20 s, credibility nie CV: imię, rola, jedna linia o związku z tematem, opcjonalnie
kontakt). Umieść go **po tym, jak hook/wstęp złapie salę** (zwykle po obietnicy wartości,
przed pierwszym wątkiem) — slajd o autorze tuż po tytule gasi napięcie otwarcia (zasada
Kozieła). Zostaw pola `[...]` do uzupełnienia przez użytkownika — nie zgaduj danych osobowych.

**Output:** jeden plik `slides.md` (Slidev) w ustalonym miejscu zapisu (patrz
„Persystencja"). Działa wprost w Slidev; do Google Slides użytkownik przenosi treść ręcznie,
mając notatki = gotowy skrypt. Zaprezentuj plik (jeśli `present_files` niedostępne — podaj
ścieżkę). Realny `.pptx` rób tylko na wyraźne życzenie (skill `pptx`).

---

## Format scenariusza (deliverable z Kroku 6)

```markdown
# PREZENTACJA: [tytuł]
**Odbiorcy:** [grupa]   **Czas:** [X min]   **Okoliczności:** [online/offline, ~liczba osób]
**Core message:** [jedno zdanie — co odbiorca wyniesie]
**O co walczę:** [cel: sprzedaż / zaufanie / zmiana postaw / ...]

## Mapa wartości (warstwa 1)
| Zagadnienie | Wartość dla odbiorcy |
|---|---|
| A | ... |

## WSTĘP  [~X min]
[obietnica wartości + pierwszy hook / luka informacyjna]

## ROZWINIĘCIE  [~X min]
### Wątek 1: [tytuł]
- Treść: ...
- Luka informacyjna: [typ + gdzie]
- Struktura storytell.: [która, jeśli jest]
- Trop(y): [jeśli są]
- Analogia/konkret: ...
### Wątek 2 ...
### Wątek 3 ...

## ZAKOŃCZENIE  [~X min]
[podsumowanie 3 wątków + takeaway + CTA]

## HUMOR (warstwa 4)
- [miejsce] → [żart/mem/anegdota] → [czemu działa]

## Q&A / BACKUP
- P: ... → O: ...
(+ pytania zgłoszone przez użytkownika)

## NOTATKI
- Miejsca wymagające danych/badań do podparcia tez
- Sugestie wizualizacji
```

---

## Zasady ogólne (cała praca)

- **Nie generuj całości naraz.** Warstwa → kamień milowy → feedback → dalej.
- **Zapisuj warstwy na bieżąco** — kamień milowy = plik `.md` (patrz „Persystencja");
  nie trzymaj scenariusza tylko w czacie. Aktualizuj plik warstwy w miejscu przy każdym feedbacku.
- **Dopytuj proaktywnie**, gdy input jest nieostry. Lepiej zapytać niż zgadnąć.
- **Tropy aktywnie**, ale z propozycją do akceptacji — nie na siłę.
- **Mówienie na głos** to rdzeń metody — przypominaj o tym przy warstwie logicznej.
- **Czego unikać:** otwieranie pytaniem retorycznym ("Czy zastanawiałeś się kiedyś..."),
  sekcja "dzisiaj omówimy" tuż po hooku (zabija napięcie), ściany tekstu na slajdach,
  humor wciskany wszędzie, korpomowa i buzzwordy.
- Slajdy to **Krok 4 metodyki** — robisz je dopiero, gdy narracja jest gotowa i zatwierdzona.

## Zasoby
- `references/slidev.md` — składnia Slidev do KROKU 7 (separatory, frontmatter, `v-click`,
  speaker notes, bloki kodu z line-highlight, uwagi o przenośności do Google Slides).
- `references/storytelling.md` — struktury storytellingowe (Sytuacja-Komplikacja-Pytanie-
  Odpowiedź, Świat 1→Świat 2, Anegdota+wnioski, wężyk Duarte), techniki luki informacyjnej,
  oraz paleta tropów ze StoryTable / TV Tropes z mapowaniem na konteksty prezentacji.
- Badania pod tezy: scholar.google.com, frontiersin.org
- StoryTable: storytable.org · jamesharr.is/periodic · tvtropes.org